نسیم کمیجان
     
 

 

ماجرای خياط و کوزه

 
چهارشنبه ٢٥ شهریور ،۱۳۸۳

اين يادداشت را برای وبلاگ زندگی جاودانه کميجان نوشته بودم ولی از اينجا سر در آورد :

با سلام

البته هرچه اين وبلاگ دير به دير به روز شود من بيشتر خوشحال می شوم .

چرا که به مرگ و مير دوستان و عزيزان هيچ علاقه ای ندارم . و خودم هم باندازه

کافی وبلاگ دارم و گرفتاريهای وبلاگ نويسی را دارم ولی قصدم از اين وبلاگ اطلاع

رسانی بوده است .

می گويند در بازار مرد خياطی بود که کوزه کهنه ای در مغازه اش گذاشته بود و هنگامی

که مرده ای را از مقابل مغازه اش تشييع می کردند يک سنگ ريزه در کوزه می انداخت .

و می گفت فلانی هم در کوزه افتاد .

روزی يکی از مشتری هايش به درب مغازه خياط آمد و وقتی درب مغازه را بسته يافت

از همسايگانش علت را پرسيد .

يکی از همسايگان گفت :

بيچاره خياط هم در کوزه افتاد .

بنابراين من که در اينجا نشسته ام و اعلاميه ديگران را می نويسم و جلوی اسم آنها را

تيک می زنم عنقريب روزی خواهد رسيد که بنويسند وبلاگ نويس هم در کوزه افتاد .

ولی حالا تا روزی که در کوزه نيفتاده ام در خدمت شما دوستان هستم و اطلاع

رسانی خواهم کرد .

لطفا به ساير وبلاگهای کميجان سر بزنيد و مرا در آنجا ملاقات کنيد . خوشحال

می شوم .

 
  لینک مطلب


 

خوشا شهر من

 
چهارشنبه ٤ شهریور ،۱۳۸۳

در وصف شهرم کميجان چند بيتی سروده ام که آنرا تقديم و اميدوارم مورد پسند طبع علاقمندان قرار گيرد :

 

 

شهر من كميجان

 

خوشا شهر من و باد بهارش

كميجان و جوانان كبارش

زنندش دختران صد بار شانه

به قاليهاي پر نقش و نگارش

خوشا كوه قلينجه حاج رضوان

خوشا ويستان ، خوشا بادامزارش

خوشا آن بيدزار دشت و صحرا

خوشا آن گيسوان تابدارش

خوشا ياران من در نوجواني

خوشا آن لحظه ي بوس و كنارش

خوشا ياري كه همقد تو باشد

خوشا آن چهر گندمگون يارش

خوشا آمره و بولاغ داشدان

خوشا عجوزه اي با فحش بارش

خوشا شهر كميجان و كنارش

ز عيسي آباد نگه كن تا انارش

ز فتح آباد و فضل آباد آيد

خيار و ميوه هاي آبدارش

به ني ني جرد گردش ها نمودم

به باغ و مزرع و بيد و چنارش

خوشا دشت كميجان و اناران

خوشا شوربولاغ و دشت انارش

خوشا شهر من و باد بهارش

كميجان و اميد و انتظارش

خوشا بهداري و آمپول و قرصش

خوشا باغ و درختان چنارش

كلاغان صبح و شب گرد هم آيند

سحرگه جمعشان با غارغارش

خوشا بوي شكوفه صبحگاهان

هواي پاك و بي گرد و غبارش

خوشا قوش دره با سيلابهايش

خوشا بولاغ ها و چشمه سارش

خوشا شهر كميجان و بهارش

بهار و نوبران و شاخسارش

دميده سبزه و گل هر كناري

به دشت و پهنه هاي مرغزارش

خوشا گلها كه در باغش برويند

خوشا آواز بلبل هاي زارش

تبسم هاي روح افزاي ياران

ملاحت ريزد از روي نگارش

نگاه دختران در ياد مانده

نگاهي چون نسيم نوبهارش

زيارتگاه حاج رضوان بپايد

ز مهر مردمان و از زوارش

تكيه تا ابد پاينده باشد

به آب آن قنات آبدارش

ز سمقاور حكايت ها شنيدم

ز فضل آباد و فتح آباد و كارش

ز برچلو بپا خيزند مردان

به علم و حلم و جنگ و كارزارش

ازينجا پخش شد در سطح ايران

اديب و كاردان ، آموزگارش

ز زحمت هيچ چيزي كم نكردند

جوانان  كميجان و ديارش

به صنعت هر يكي در كار كوشد

نديدم كاهلي در كار و بارش

دمد بوي گلاب و عطر مشكي

نه از گل ، بلكه از هر تيغ و خارش

بسي مردان نامي زنده گشتند

ز روستاهاي دور و همجوارش

هنرها و ظرايف جمله بسيار

بدست بانوان خانه دارش

به فرهنگ و ادب گشتند نامي

زنان و دختران نامدارش

تو هرجا از كميجاني شنيدی

شناس آن گفته هاي عشق وارش

 

 

محمد كميجاني ( جاويدراد )

 

10/03/1383

ساق اول ....

 
  لینک مطلب


 

اولين سلام

 
سه‌شنبه ۳ شهریور ،۱۳۸۳

امروز وبلاگ و سايت نسيم جنوب را ديدم و به نظرم رسيد که وبلاگی بنام نسيم کميجان را راه اندازی کنم .

هدف از راه اندازی اين وبلاگ تماس با اهل ادب و فرهنگ کميجان و مصاحبه و کسب نظر و انتشار آن است .

اميدوارم دوستان و علاقمندان مرا در راه اندازی و ارائه اطلاعات مناسب همراهی و کمک کنند .

 
  لینک مطلب